W 2013 roku pojechałam na moje pierwsze spotkanie z gliną do ośrodka szkoleniowego w Łucznicy. Trochę z ciekawości, a trochę z potrzeby oderwania się od codziennych obowiązków.

Nigdy nie przypuszczałam,że ta forma rękodzielnictwa pochłonie mnie bez reszty. Wpadłam w glinę po pachy i bardzo się z tego cieszę.

Olbrzymią satysfakcję i determinację do kontynuowania mojego hobby daje mi mała iskierka w oku osoby, która biorąc zrobiony przeze mnie przedmiot docenia jego walory artystyczne i zabiera ze sobą. Może to być naczynie, figurka, obrazek czy biżuteria.